P oczatek listopada niejednokrotnie przesladuje nieznosna aura, dzien krotki, deszczowy i senny, jakby nawiedzany przez duchy, ze nawet psa, ktory z przesadnie wywieszonym jezykiem szweda sie z kata w kat, za prog nie wygonisz. W taki to wlasnie dzien zdarzylo mi sie brac udzial w mityngu. Dlugo walczylem z przemozna sennoscia, ale w koncu obywatelskie poczucie odpowiedzialnosci wzielo gore. Na zebranie! na zebranie! Nie zagraza przyzwyczajenie do smutnego, dwuwymiarowego zywota, niezglebionych pozorow i uragliwych frazesow listopadowych dni i nocy. Bo doroczne zebranie sprawozdawczo - wyborcze Palanckiej Spolecznej Unii Jednosci Narodowej i Kolezenskiej (PSUJNiK) bylo najwazniejszym i najpowazniejszym w biezacym stuleciu. Mialo miejsce w Domu Narodowym. Zaraz po triumfalnym odtrabieniu rozpoczecia, na autentycznym mysliwskim rogu (bezwentylowym, poprawnie zwanym coro de saca), ktore to odbylo sie zaledwie z poltoragodzinnym opoznieniem spowodowanym oczekiwaniem na skompletowanie Prominentnego Gremium, ale za to z nuta rzetelnej nagonki, na scenie pojawil sie sam Wielki Inspirator, wieloletni przewodniczacy Unii.
- Dzien dobry szacownej publicznosci! Witam wszechobecnych... - Zawolal glosem sprawozdawcy radiowego, ktory odznacza sie znajomoscia rzeczy i ludzkiej natury. Zdobila go zlota szarfa...
- Dzien dobry siostro - zgodnie odpowiedziala sala klaszczac w rece.
Moze nalezy nadmienic, ze pojecia braterstwa i siostrzenstwa sa gleboko zakorzenione w rezonerskich umyslach nie tylko czlonkow PSUJNiKa, ale wsrod mieszkancow calej Palancji, zarowno prawo, jak i lewobrzeznej, a nawet tych, ktorzy aktualnie znajduja sie w opozycji, czyli wiekszosci parlamentarnej zasiadajacej przy kwadratowym stole. (Poczatkowo ow stol okreslano "okraglym", ale po dokonaniu kwadratury kola, zdecydowana wiekszoscia przeciwnych glosow, przerobiono go na znacznie wygodniejszy).
- Najwazniejszym zadaniem jest zorganizowanie tradycyjnej parady usmiechow - zagail Inspirator w kolejnym zdaniu i zanucil - marsz, marsz... jak gdyby znana piosenka, spiewana na melodie O du, Lieber Augustin, alles ist hin, zamierzal uswietnic rozpoczecie spotkania.
- Bardzo dziekuje za nominacje, Generale - mowi mu Sekretarz.
- Alez nie ma za co, Dobry Pasterzu - odpowiada sasiad z trzeciego rzedu, zwracajac sie do damy siedzacej obok, przygluchy staruszek, lecz zasluzony.
- Tu nie miejsce na spiewy, jestesmy w Domu Konfederacji - mowi wojskowy z tylnych rzedow z naciskiem akcentujac slowo DOM, jak gdyby byl kaznodzieja.
- Modlmy sie za obydwu Generalow - podpowiada Braciszek w cywilu. W tej intencji przyswieca mu prawda historyczna.
- I za Marszalka...
Te wyrazy czulych uczuc sa zawsze podjete conajmniej przez cztery piate sali, dla podkreslenia

Natomiast wprawny czytelnik bez trudu domysli sie, ze Walny Zjazd odbywa sie w czasach
podnioslych, dlugo po upadku komunizmu, o czym swiadczy w pore wypowiedziana przestroga:
- Groza nam zmasowani masoni i importowana zywnosc! - wyrokuje Docent Orzel u ktorego milosc blizniego jest silniejsza niz u innych ludzi.
- Wlasnie! wlasnie! a pomawiaja nas, ze to zamilowanie do futbolu, z racji czestych uderzen pilki glowa uszkodzilo narodowe geny - mowi Dyrektor Stowarzyszenia Relikwiarzy.
- Targowica! Masoni! Obce agentury!... - uroczyscie grzmi Prezes II tonem szlachetnym i z wyzyn Olimpu.
- Typowa jest wsrod nich nienawisc i dwoistosc jezykowa, co wskazuje na brak uczciwosci i tolerancji - usmiecha sie z zyczliwoscia, Znawca, a sali posyla takie spojrzenie, ktore Pierwszy Patriota mialby prawo z calkowita pewnoscia nazwac masonskim.
Domyslacie sie juz, drodzy czytelnicy, ze chodzi o trafne pojecie rzeczywistosci postrzeganej w pewnym typie widzenia. Wylania sie ona z ogolnie przyjetych zasad widzenia, niedostepnych dla przecietnego obserwatora zpoza zaczarowanego kregu, ale wymagajacych takiego uksztaltowania umyslowego, ktore gwarantuje racjonalne odruchy.
Oto zawrotne konsekwencje otwierajace sie przed spolecznoscia Palancji: powrot do onirycznej jawy, do jawy dnia powszedniego, wyimaginowanej egzystencji na atolu pod bokiem Wielkiej Albertynii, a wszytko to na wzor raju utraconego. W Palancji nastal dzien chwaly i zadowolenia. Bowiem zebranie zakonczylo sie pomyslnie. Trwalo szesc godzin. Uchwalono termin nastepnego zebrania. Planowane sa osmiogodzinne narady. Serdecznie pozdrawiam Waz.


P.S. Nie potrzeba zaznaczac, ze powyzszy typograficzny przyklad jest czysto formalna metafora, majaca na wzgledzie zrozumienie mieszkancow Palancji, ich przyzwyczajen, kultury i zachowan, o ktorych pomowimy przy okazji uch! kolejnego zebrania PSUJNiKa.