smakiem i determinacja wlascicieli, ktorzy z roznych stron swiata potrafia wybrac to co w materii szkla jest najwspanialszego, cale cywilizacje doswiadczen, osobliwych selekcji i osobistego gustu; za rogiem Mano a Mano, meble i przedmioty przeniesione wprost z podzwrotnikowych lasow Meksyku uderzaja przybysza jaskrawymi kolorami i bajecznymi ksztaltami malunkow na drzewie, metalu czy porcelanie, niosa swiadectwo podskornych, antropologicznych znaczen, w galerii szkla uzytkowego chuda Kerstin, z ktora niekiedy zamieniamy po szwedzku uwagi, salon meblowy z eksponatami z innej planety, a moze z reklamy w ekskluzywnym czasopismie; meble ze szkla, meble z marmuru, meble ze stali o nieprawdopodobnych ksztaltach i kosmicznych cenach, ktorych ksztalty uformowane wyobcowana wyobraznia tworcow juz dawno zatracily jakikolwiek zwiazek z funkcjonalnoscia, znowu pawilony, sklepy, z konfekcja wloska i francuska, wytworne salony w ktorych sprzedawcy, ukladni i nienatarczywi z namaszczeniem podchodza do towaru, klienta i rytualu sprzedazy; niepowtarzalne, unikalne modele z reguly wydajace jak najlepsze swiadectwo swoim projektantom i zapewne ich zasobnym uzytkownikom, wielkie nazwiska dyktatorow i feteszystow ubierania, Versache, Stephane Kélian, Claude Montana, Matsuda, artysci materii i spelnionych pragnien; galerie obrazow, galerie grafiki i rysunku, Warhol i Marylin patrzacy ze scian, delektujacy sie zupa Campbell, pokratkowany Vasarely, stuletni Ertéz przynoszacy secesje terazniejszosci, takze rachmistrz Opalka, galerie pelne tradycyjnych dziel sztuki, malunkow, rzezb, fotografii, przedmiotow zbytku, kolekcji osobliwosci, galerie-przytulki towarzyskie, galerie-studia pelne wernisazy przyciagajacych artystow, szarlatanow i amatorow poczestunku, galerie-swiatynie jak ule pszczoly skupiajace i cholubiace wiernych ­ wyznawcow sabatu; sztuka ta prawdziwa i ta domniemana rownoprawnie wystawione na sprzedaz, wyroby ze szkla, z plastyku, z drewna, perlowej macicy, przepych bizuterii mamiacej oczy i dziurawiacej portfele, botaniczne ogrody przeniesione z tropiku, z odleglych kontynentow, zebrane tutaj, w Soho w swoisty konglomerat kultur i businessu, pozytywny aspekt eksponowanej konsumpcji, lunapark pelen wibracji i objetnic, gdzie dobre wrozki rozparte na tronach, ucharakteryzowane zyciodajne wiedzmy, patronujace barom i przechodniom, w mrocznych pomieszczeniach oczekuja na zagubionych i zblakanych jak pajaki na muchy, przepowiadajac im szczescie, milosc i sukces, wyprostowuja czyjes zycie; ptaszarnie pelne papug siadajacych na glowach, krazace papugi-ulicznice, nie wiadomo ktore bardziej rozkrzyczane ktore bardziej wielobarwne; przed wystawami sklepow i salonow plyna opiete jeansy uwypuklajace ksztalty, spaceruja suki zachlanne, napuszone, szczerza zeby i cycki dumnie wypychaja przed siebie, dziewczyny poszukujace swojej zyciowej szansy a moze przygody na dzisiejszy wieczor, grupki pedalow, hermafrodyci usmiechnieci i frywolni czujacy sie w prawie, owi barwni odmiency w czarnych strojach i o zabawnych gestach pedaluja nieustannie w poszukiwaniu zludnej fatamorgany; tam i z powrotem snuje sie towarzystwo, przystaje, rozmawia, znowu porusza konczynami, odplywa w dal, ich miejsce zajmuja inni tacy sami, ustrojeni czy porozbierani na wszelkie mozliwe mody i sposoby, niektorzy jakby wyrwani z karnawalowej zabawy lub maskowego balu, mieszaja sie i plyna niczym magma, niczym sluz milosnych zetkniec; spotkania i odejscia rak, twarzy, aparatow fotograficznych, ktorych dyskretne pstryki akompaniujac teatralnym pozom i usmiechom gwarantuja pozory trwania, pamiatki dla najblizszych lub dla wlasnej satysfakcji, nieskonczona roznorodnosc typow, ksztaltow; tu i owdzie radosne okrzyki powitania, zetkniecie rak i warg ktore rodzi sie i przedluza, kiedy jakas para przerywa plyniecie, kiedy tylko czasem brzeknie sprezynami zegar... Soho, ksiezycowa pelnia liberalizmu i wymuszonej tolerancji, jedna olbrzymia galeria osobliwej awangardy i ariergardy, bezczasowa, tkwiaca w terazniejszosci, bez przeszlosci i bez przyszlosci, zapatrzona w siebie, w dzisiejsza niedziele, w te wlasnie wzajemna, ludzka zabawe; atmosfera na wskros wielkomiejska, ale szczegolnie tutaj i letniskowa i prowincjonalna bo zaciszna i swojska; niedziela w Soho epilog nowojorskiego sabatu, to wszystko widze wyraznie z naszego okna daleko od Manhattanu, widze, bo patrze i umiem sluchac.

Odwiedz Kurier Plus